صوفيان ودرويشان بنگ خواران چرس ، كشان . وجمعى از ايشان صحبت حضرت رسالت وحشر با آن حضرت را از براى خود عذابى عظيم وعقابى اليم مىشمارند ، چنان كه محيى الدّين ، وعبداللَّه بلبانى ، وشيخ بدخشانىوجمعى ديگر ، تصريح نموده‌اند كه : در آيهء شريفه در اول سورهء بقره ( انَّ الّذينَ كَفَروا سَواءٌ عَلَيهِم ءَانْذَرْتَهُمْ امْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنوُنَ * خَتَمَ اللّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَعَلى سَمْعِهِمْ وعَلى ابْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَلَمْ عَذابٌ عَظيم « 1 » ) كه در شأن كفّار وارد شده ، در شأن ايشان نازل شده ، وتأويلش را به اين مضمون نموده‌اند كه يعنى : به درستى كه كسانى كه كافر شده‌اند يعنى سِترْ كرده‌اند محبّت خدا را در دلهاى خود مساوى است بر آنها كه بترسانى يا نترسانى آنها را ، كه ايمان نمىآرند به تو ، زيرا كه تو از اهل بيانى و آنها از اهل مشاهده وعيان ( و ما راءٍ كمن سمعا « 2 » ) ، مُهر نهاده است خدا بر دلهاى آنها كه داخل نمىشود در آن غير از حق ، و بر گوشهاى آنها كه نمىشنوند غير از حق ، و بر چشم‌هاى آنها پرده‌اى است كه نمىبينند جز حق را ، و از براى ايشان است عذاب عظيم ،

--> ( 1 ) - بقره : 6 و 7 . ( 2 ) - مثلى است معروف ومعادل فارسى آن ، اين است : شنيدن كى بود مانندديدن .